11

Dames houden Nederlandse eer hoog

Het succes in zowel twee-zonder als acht is volgens bondscoach Susannah Chayes een teken dat de Nederlandse dames op de goede weg zijn. "Ongeveer tweehonderd meter voor het eind wist ik dat ze het niet meer weg zouden geven. Het was allemaal niet bijzonder strak meer, maar ik kon zien dat er nog genoeg kracht in de benen zat." Ondanks het aandringen van de Britse acht, op het WK in Nieuw-Zeeland nog goed voor de bronzen medaille, hielden de Nederlandse vrouwen hun in het begin van de race opgebouwde voorsprong vast. De beloning voor de overwinning was niet alleen een mooie medaille, maar ook de gele hesjes voor de leidende positie in het wereldbekerklassement. Het is slechts de tweede keer in de geschiedenis van de wereldbeker dat een damesacht die hesjes omgehangen krijgt. In 2000 lukte dat voor het laatst.

Het succes van de acht is dubbel zo indrukwekkend met de realisatie dat de helft van de ploeg al een race in de twee-zonder in de benen had. "Ik ben zó moe", verzuchtte Nienke Kingma, die na de finale van de vrouwen achten even niet meer wist waar ze het moest zoeken. Met veel moeite toverde de roeister van Nereus een glimlach op haar gezicht, maar het was duidelijk dat ze weinig energie meer over had. "Er zit geen extra bedoeling achter het starten in de twee-zonder anders dan dat de dames zelf graag meer wilden racen", legde Susannah Chayes uit. "Het is jammer dat we maar drie boten mochten sturen, anders had ik dat gedaan. Of we ook een twee-zonder willen kwalificeren voor de Olympische Spelen? Nee, dat is niet de bedoeling."

Naast de medaillesuccessen van de damesacht en twee-zonder was ook het optreden van de lichte dames dubbeltwee hoopgevend. De afgelopen twee seizoenen presteerde het duo Maaike Head en Rianne Sigmond wisselend, maar vaak was het roeien onvoldoende om een echte indruk achter te laten. Op de eerste wereldbekerwedstrijd van het seizoen 2011 lieten de Rotterdamse dames echter zien een aantal stappen te hebben gezet. In een eindstrijd met een WK-finalist, medaillewinnaressen op wereldbekerwedstrijden en een regerend onder 23-kampioen roeiden Head en Sigmond brutaal naar de vierde plek. Vooral de geringe afstand tot het podium biedt daarbij veel perspectief.

Technisch directeur René Mijnders keek tevreden terug op de wedstrijden. "De resultaten van de vrouwen zijn natuurlijk gewoon goed. Bij de mannen zie je dat het de goede kant op gaat, maar we missen nog een extra beetje. De komende periode gaan we weer wat selecteren, want we willen nog steeds in Luzern aan de start liggen met definitieve WK-ploegen." Alle Nederlandse bondsroeiers varen in dit kader een ergometertest aan de vooravond van de nationale kampioenschappen grote nummers. Na de ARB wacht een selectieweek, want iedereen weet dat één keer winnen leuk is, maar dat het uiteindelijk toch gaat om contuïteit. "In Luzern moet wel bevestigd worden dat we op de goede weg zijn, anders heb je nog steeds niks", concludeerde Mijnders. En zo is het maar net.