Vier medailles voor FISU-equipe
Een mooi resultaat voor de FISU-equipe in het Russische Kazan. Alle zes de ploegen haalden de finale en in de strijd om de medailles wisten maar liefst vier ploegen aan het langste eind te trekken. De zware vier-zonder met Thomas Doornbos, Sjoerd de Groot, Hugo van Velzen en Jonathan Hijlkema kwam nog het dichtst bij de wereldtitel door slechts met 13 honderdsten van een seconde achter de winnende Duitse ploeg te eindigen. “Twee jaar geleden hadden we wel finales, maar geen medailles, en nu is het vier keer raak,” sprak chef d’equipe Bart Smorenburg trots.
Smorenburg maakt misschien wel onderbewust een punt. Het FISU-WK is altijd een wat vreemde eend in de bijt geweest. De KNRB besteedde er dan weer wel, en dan weer niet veel aandacht aan. Resultaten waren wel en dan weer niet goed. En toch: er zijn redelijk wat toppers uit het FISU-circuit boven komen drijven. In de acht die in 2004 zilver won zaten bijvoorbeeld Mitchel Steenman en David Kuiper. En vier jaar geleden? Liefst zeven roeiers die toen onderdeel uitmaakten van de uitzending roeiden afgelopen zomer op de Olympische Spelen. Niet niks. Vreemd is het dan ook dat het FISU de afgelopen drie jaar al min of meer buiten de bond om wordt georganiseerd. De studenten moeten het voornamelijk met steun van roeivereniging Minerva en de NSRF doen. En dat terwijl er toch muziek in zit.
Dit jaar liet dat eens te meer blijken. Natuurlijk, er werd geroeid in Kazan, niet op een Europese roeibaan die makkelijk (en relatief goedkoop) te bereiken was. Maar was het toernooi dan slecht bezet? Zeker niet. Veel landen gaven acte de présence en stuurden bovendien vrij aardige roeiers. Talenten, net zoals de Nederlanders. De Duitse vier-zonder die de Nederlandse ploeg op de streep voorbleef had bijvoorbeeld een tweetal roeiers aan boord die vorig jaar wereldkampioen werden op het WK voor roeiers onder 23 jaar in Amsterdam. De volgende lichting dus.
En Nederland? Dat stuurde toch ook roeiers en roeisters die te boek staan als interessant voor de toekomst. Vier dames van Skadi die afgelopen seizoen veel wedstrijden wonnen en nu ook internationaal leuke dingen laten zien met een zilveren medaille. Jonathan Hijlkema, de nog jonge roeier van Orca die net als Roel Braas een geschiedenis heeft in het bodybuilden. Nienke van Hoogenhuyze, de lichte roeister die iedereen fysiek het nakijken geeft op de ergometer en nu eindelijk ook roeiend een visitekaartje afgeeft. Een bronzen medaille was haar deel, achter twee ervarener roeisters uit Ierland en Zuid-Afrika. het is geen schande als je daar je meerdere in moet erkennen – en het is nog leerzaam ook.
De kers op de spreekwoordelijke taart is ontegenzeggelijk Lisa Scheenaard, een van de revelaties van afgelopen seizoen. De Eindhovense roeister werd al prachtig derde tijdens de Ladies Trophy, achter gelouterde krachten als Nicole Beukers en de Zweedse Frida Svensson. En vandaag? Scheenaard liet zich niet intimideren door de erelijst van de Italiaanse Laura Schiavone en de zevende plek op de Olympische Spelen van de Tsjechische Jitka Antosova. Sterker nog: ze won brutaal zilver. Voor Schiavone, en slechts vier seconden achter Antosova. Een prima resultaat.
Smorenburg was daarom met recht trots op ‘zijn’ equipe. En volgend jaar, als de universiade in Kazan wordt georganiseerd? “Dan moeten we er gewoon weer bij zijn,” vindt de chef d’equipe van Laga. “Het was een fantastisch toernooi. In Rusland, dat wel, dus elk formuliertje moet perfect ingevuld zijn. Maar voor de rest heerst er een mooie sfeer hier. De Noren, de Ieren en de Engelsen zaten onze vier-zonder luidkeels aan te moedigen. ’Let’s go Holland’, galmde het van de tribune. Het was de reis zeker waard. Volgend jaar moeten er gewoon veel ploegen naar Kazan.” Geen betere manier om mensen van dat statement te overtuigen dan een aantal mooie medailles.
De uitslagen van het FISU WK zijn hier terug te vinden. Skiffeur Harold Langen werd in zijn finale zesde, en de dubbeltwee met Thijs van Luijk en Maarten van Blokland vijfde.


