Burgers verslaan studenten tijdens tweede Amstelbeker
Waren het vorig jaar nog de studenten die domineerden tijdens de eerste editie van de Amstelbeker, dit jaar waren de rollen omgedraaid. Alhoewel: van domineren was geen sprake. De beide finales waren spannend genoeg. In het vrouwenveld had burgerroeivereniging de Maas twintig seconden voorsprong te verdedigen ten opzichte van Orca, en de Rotterdamse dames hadden op de meet slechts driekwart bootlengte voorsprong. Bij de heren bleek het verschil op de streep een flink stuk kleiner: slechts één tiende van een seconde bleek Het Spaarne eerder over de finish te zijn gekomen dan concurrent Nereus.
“We hebben de laatste race alles op de eindsprint gegooid,” vertelde Alwin Snijders, een van de twee veteranen aan boord van de Spaarne-boot. “Dat hadden we ook wel nodig, anders hadden we hier dik verloren.” De oud-toproeier van Proteus-Eretes was verder vol lof over zijn zes boegen, allen junioren. “Ze hadden wel wat moeite met het hoge tempo, maar dat hielden we toch vol. Nadat ze deze zomer zo goed gepresteerd hadden op de Coupe de la Jeunesse leek het ons een prima plan om met hen in de boot te stappen.”
Die gok betaalde zich dubbel en dwars uit. Voortgegeseld door slagmannen Karel Dormans en Alwin Snijders roeiden de zes junioren zich de longen uit het lijf om de hongerige achtervolgers van Nereus voor te blijven. Het sterrenensemble, met aan boord zeven Varsity-winnaars, bleek uiteindelijk een teenlengte tekort te komen voor de winst. Maar sportief als ze waren feliciteerden de bordeauxrode mannen hun overwegende jongere concurrenten met het binnenhalen van de Palmbeker. “Het is voor die jongens fantastisch,” vond Nereus-roeier Govert Viergever. “Ik geef sommigen van hen voedingsadvies, en dan is het voor die roeiers natuurlijk prachtig dat ze mij verslaan. Op een paar mishalen bij de start hadden wij ook een perfecte race, dus veel meer zat er voor ons niet in.”
Bij de dames was het verschil weliswaar groter, maar de ploeg van Orca kroop naarmate de wedstrijd vorderde zo gestaag naar het eerder gestarte De Maas toe dat er toch enige hoop was in het Utrechtse kamp. Maar de laatst driehonderd meter haperde de machine bij Orca enigszins. Met vier keer duizend meter in de benen leek slagvrouwe Claudia Belderbos niet bij machte om haar veelal minder ervaren ploeggenoten mee te nemen in een verschroeiende eindsprint die ze waarschijnlijk de winst had opgeleverd. Een grote groep Maas-fans op het balkon van De Hoop kon daarom de handen in de lucht steken.
Met twee edities achter de rug lijkt het weinig orthodoxe systeem van de Amstelbeker te werken. De insteek die de organisatie van de Amstelbeker nastreefde was een wedstrijd voor burgers en studenten, waarbij de verschillen op de finish klein waren – en het publiek dus veel te genieten had. Vorig jaar waren de finales om de Palmbeker en de Fortunabeker nog ietwat een formaliteit: de verschillen tussen studenten- en burgerploegen waren duidelijk in het voordeel van de eerstgenoemden. Dit jaar was dat dus wel anders. Geen wonder dat Rogier Schellaars, voorzitter van gastheer De Hoop, een tevreden man was. “Het roeien is volgens mij van een hoger niveau dan vorig jaar. Dat het weer dan wat tegen zit is jammer, maar ik denk dat we hiermee laten zien dat de wedstrijd van toegevoegde waarde is.”
Die mening werd vanaf de kant veelvuldig ondersteund. Ja, de grauwe lucht, de frisse wind en de regen stonden in schril contrast met de overal neergezette palmbomen en de gemoedelijke, Henley-achtige sfeer die de wedstrijd moest uitstralen. Maar desalniettemin, de wedstrijd heeft een flinke schare fans. Door volgende jaar nog meer kwaliteit aan te trekken en her en der wat te schaven aan de uitstraling zal de populariteit van de wedstrijd alleen maar groeien.
De uitslagen van de Amstelbeker zijn hier te vinden.












