2

Brons ondanks geheimgehouden blessureleed

Eindelijk was hij daar: de race waar de Nederlandse vrouwenacht al zo lang op had gewacht. De beste pot van het hele seizoen, zo kwalificeerden alle roeisters hem. De ploeg kende een agressieve start, oogde gretig en liet Amerika (goud) en Canada (zilver) niet zomaar weglopen. Het verschil met Roemenië, vooraf nog gezien als de grootste concurrent, was op de streep een goede straatlengte. Ook de overige finalisten Australië en Groot-Brittannië waren niet in staat aan te haken. En dus is de eerste roeimedaille binnen: brons. Met een opmerkelijk verhaal in de achtergrond.

“Het ging zo goed,” jubelde boegroeister Jacobine Veenhoven na afloop van de race. “We deden een tussensprint op de 750 en toen vlogen we echt. Ik riep naar King [Nienke Kingma] dat we nu onze koppen in de boot moesten houden en moesten gaan. Dit was echt onze beste race ooit.” Op dat moment in de race was het verschil met de rest van de ploegen al gemaakt. Amerika, Canada en Nederland schoten er vandoor en lieten de overige achten. Ondanks aandringen van de Nederlandse ploeg zat een stunt als vier jaar geleden er niet in.

Maar aan de winst van de bronzen medaille kleeft nog een opmerkelijk randje. Twee zelfs. Coach Susannah Chayes en de roeisters hielden geheim dat Annemiek de Haan en Nienke Kingma allebei ernstig geblesseerd zijn geweest in het voorseizoen. De Haan werd in december geopereerd aan haar hart omdat ze ritmestoornissen had en na een training nog net niet per ambulance naar het ziekenhuis moest worden vervoerd. Kingma had op haar beurt niet ‘zomaar’ een rugblessure gedurende het seizoen maar kampte met een hernia waar ze gelukkig succesvol aan geopereerd werd. De beide voorvallen maken het verhaal van de bronzen medaille op zijn minst bijzonder.

Voor de vrouwen zelf liggen die blessures in een ver verleden. Voor hen telde alleen de gewichtige bronzen plak die om hun nek werd gehangen tijdens de medailleceremonie. En diezelfde avond wachtten 6.000 fans in het Holland Heineken House in Alexandra Palace om de heldinnen van de dag te eren. Rond de klok van 22:30, nadat Henk Grol door een enthousiast publiek al uitgebreid was toegezongen, kwamen de vrouwen een voor een de trap af gerend om hun applaus in ontvangst te nemen. Na een kleinigheidje voor scheidend coach Susannah Chayes een uitgebreid verhaal van Kirsten van der Kolk en diverse verenigingsvlaggen en -dassen die het podium op werden gegooid, nam spreekstalmeester Humberto Tan het woord om het publiek nog eenmaal de ‘Holland Acht vrouwen’ te feliciteren.

Brons. Een fantastische prestatie volgens velen. Maar het moet gezegd dat het oorspronkelijke doel – goud – niet gehaald is en na vier achtereenvolgende Spelen met eremetaal (zilver-brons-zilver-brons) nog altijd ongrijpbaar blijkt. De Amerikanen, sinds 2006 ongeslagen in dit nummer, zijn nog altijd een brug te ver. En in een jaar tijd is Canada de Nederlanders op indrukwekkende wijze voorbij gestoomd. Voor vele roeisters uit de acht is dit alles slechts bijzaak. Zes van de negen deden nooit eerder mee aan de Spelen, en dan is een medaille, ongeacht de kleur, een schitterend iets. Zeker als deze race het beste was wat de vrouwen te bieden hadden. De meest zinvolle conclusie is daarom misschien wel dat roeiend Nederland zijn olympische medaille heeft en een duit in het zakje voor het medailleklassement doet. Net als de afgelopen zeven olympische roeitoernooien.

De show werd donderdag evenwel niet gestolen door de vrouwenachten. De meest indrukwekkende prestatie werd neergezet door de Zuid-Afrikaanse lichte vier-zonder. In een finale waar Nederland mede door baannadeel geen rol van betekenis kon spelen, sprintte het kwartet onder leiding van slagman Sizwe Ndlovu, een 30-jarige roeier uit Kwazulu Natal, naar het goud. In een gunstige baan, dat moet wel gezegd. Maar het hele toernooi al overtuigen de Zuid-Afrikanen, die zelf aangeven eindelijk een goede voorbereiding te hebben gehad zonder blessures en andere kwaaltjes. De gouden medaille voor de roeiende springbokken is de eerste voor het land; Ndlovu is bovendien de eerste donkere roeier die een gouden medaille wint. Die prestatie is fantastisch voor de roeisport, iets wat niet alleen door officials, maar ook door atleten als Olaf Tufte werd genoemd.

Ook om een komische reden trouwens. Voorafgaand aan de wedstrijd had Ndlovu beloofd een braai, een traditionele Zuid-Afrikaanse barbecue, te organiseren voor al zijn lichtgewicht tegenstanders. Samen genieten van stukken vlees na maandenlang teren op blaadjes sla en zoutloze pasta. Tijdens de persconferentie na afloop kon de breed glimlachende roeier niet om zijn belofte heen. “Als ik een locatie vind, dan mag iedereen komen,” aldus Ndlovu.

In de media:
AD: “Vrouwenacht huilt van geluk na bronzen plak”
Telegraaf: “Vrouwen acht naar brons”
NRC: “Nederlandse vrouwenacht pakt brons – deceptie voor lichte vier”
Volkskrant: “Bondscoach vrouwenacht stopt met brons”
Nu.nl: “Vrouwenacht verovert brons op Spelen”
NOS: “Brons damesacht”|“De Haan: ‘Alles viel op z’n plaats’”|“Roeiers Zuid-Afrika stunten”