London Calling | In de ban van de vlam
De kranten staan er in Engeland vol mee: wie gaat op 27 juli de olympische vlam ontsteken in het olympisch stadion? Welke Britse held of heldin krijgt de eer om ten overstaan van duizenden flitsende fototoestellen en zoemende camera’s het olympich vuur letterlijk aan te wakkeren? Wordt het de favoriet van de bookies en van de internationale roeiwereld, Sir Steven Redgrave? Of mag voetballer David Beckham de toorts ter hand nemen, als dank voor zijn bijdrage aan het binnenslepen van de Spelen? Of wordt het misschien Prins William, als verlaat huwelijkscadeau?
Je zou verwachten dat dit soort zaken twintig dagen voor de Spelen wel duidelijk zouden zijn, maar niets is minder waar. Zoals zovele dingen nog niet helemaal gereed zijn in Engeland, laat ook de beslissing rondom de olympische vlam nog even op zich wachten. En dus speculeert iedereen er op los. Niet dat de kapper op de hoek het er dagelijks over heeft, of dat de zakenlieden van de City hun miljoenensalarissen onderling aan het verwedden zijn, dat niet. Maar toch: het speelt. De media schrijven er graag over: of het nu de grijze vlambewakers zijn of het nieuws dat de vlam voor een boost zou kunnen zorgen voor de lokale economie: alles grijpt men aan.
Sir Steven Redgrave is als gezegd de grote favoriet. Maar de Britse olympiër blijft broodnuchter onder de storm aan aandacht. Vandaag stelde hij zelfs een opmerkelijk scenario voor. “Waarom,” zo vroeg de vijftigjarige voormalige toproeier zich af, “wordt er niet een groep aangewezen om straks de ceremonie te voltooien? Dan hoef je geen vervelende keuzes te maken en iedereen is blij. Bovendien is dat in Salt Lake City in 2002 en in Vancouver in 2010 ook gebeurd, en volgens mij ging dat prima.”
Redgrave toont zich bescheiden, of wil zich in ieder geval bescheiden doen voorkomen. Misschien wil hij een al te grote teleurstelling voorkomen. De favorietenrol die hij toebedeeld heeft gekregen zegt immers vrij weinig – dat weet hij als vijfvoudig olympisch kampioen als geen ander. Ook hij heeft in zijn carrière tegenslag gekend, ook hij heeft wel eens verloren. En terugkijkend in de geschiedenis is de keuze van de organisatie lang niet altijd vanzelfsprekend. In 1996 was het een groot vraagteken wat er zou gaan gebeuren, maar de bobo’s van Atlanta toverden een persoon uit de hoge hoed waar niemand aan gedacht had: Muhammad Ali. De door Parkinson hevig trillende bokslegende ontstak de vlam en zorgde voor een bijzonder geladen moment.
En als de Britten ergens naar op zoek zijn, dan is het wel een geladen sfeer. De openingsceremonie staat onder regie van een van de grootste regisseurs van vandaag de dag (Danny Boyle), de bekendste geheim agent ter wereld doet zijn intrede (James Bond – in de vorm van acteur Daniel Craig) en de reis van de vlam naar de openingsceremonie toe moet ook spectaculair zijn. Daarom ging de vlam het olympisch slalomparcours af (met alle desastreuze gevolgen van dien) en rende tv-kok Jamie Oliver ook een rondje met het vuur in handen. En daarom zal het komende dinsdag, als de vlam roeilocatie Eton, Dorney Lake aandoet, ook wel een spektakel van jewelste zijn. Met brandende drakenboten, trommelende fanfares en juichende toeschouwers. En druilerig, Engels weer, dat dan weer wel.
